No i mamy też wspaniały wolontariat dodatkowy oraz pozostałych członków WTOOPA Press!

Stowarzyszenie WTOOPA – przede wszystkim to nie instytucja (choć takową jesteśmy), ale ludzie. I każdy, kto jest przywiązany w taki czy inny sposób do WTOOPY, może zostać członkiem tej naszej – wyjątkowej mamy nadzieję – społeczności.

Już po raz piąty będziemy (prawie) wszyscy mieszkać w jednym miejscu – będziemy gościć w Zespole Szkół im. Marii Grzegorzewskiej, który mieści się przy ulicy Zielonej 59a. Śpimy wspólnie na sali gimnastycznej! W szkole będziemy rano wspólnie śniadać, żeby nabrać energii na wszystko, co nas czeka!

Teatr „Face To Face” działa przy Powiatowym Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji w Zduńskiej Woli od 18 lat, skupiając młodzież ze szkół ponadpodstawowych. Ścierające się tu indywidualności stanowią często eksplozję temperamentów z opóźnionym zapłonem, co staje się katalizatorem do dyskusji, emocjonalnego postrzegania tematów i wyrażania swojego zdania. Każdego roku grupa bierze udział w ogólnopolskich festiwalach i przeglądach teatralnych, zdobywając różne nagrody zespołowe i indywidualne, ale przede wszystkim rozwijając aktorskie umiejętności w trakcie rozmaitych warsztatów teatralnych. Młodzież dzieli się swoją pasją, energią i empatią nie tylko na scenie. Po prostu kochamy to, co robimy!

Siemaneczko ziomeczki, z tej strony Weronika Pluskota, dla przyjaciół MinusPsa – do niedawna działająca prężnie w pionie WTOOPA Press, prowadząc dla Was nasze konto na TikToku, co zamierzam robić nadal. Jestem również członkinią Stowarzyszenia WTOOPA, a na zduńskowolskiej edycji naszego jakże zacnego festiwalu będę miała zaszczyt poprowadzić dla was (już trzeci raz ) warsztaty ruchowe z elementami impro. Z czystym sercem mogę obiecać, że z moich zajęć wyjdziecie spoceni i czerwoni jak buraczki, ale za to jacy szczęśliwi (że to już koniec!). Ha, ha, ha… Mam nadzieje zarazić Was dobrą energią i wprawić we WTOOPowy nastój, który towarzyszyć Wam będzie do ostatniego dnia festiwalu, a może i dłużej. Do zobaczenia!

Grupa Teatralna „Próbownia” to zespół skupiający młodych ludzi, którzy dzielą wspólną pasję. Grupa powstała w 2011 roku i od tamtej pory działa jako sekcja Chodzieskiego Domu Kultury. Samodzielnie opracowujemy sztuki, interpretujemy gotowe teksty, a wcześniej pisaliśmy także własne scenariusze. Sami reżyserujemy, obmyślamy kostiumy, rekwizyty i charakteryzację. Często sięgamy po groteskę, wyśmiewając absurdy życia. Naszym celem jest promowanie sztuki teatralnej w lokalnym środowisku, co jednocześnie pozwala nam na realizowanie swojej pasji – bycia na scenie.

Tomasz Borczyk (1993, Katowice) jest aktorem, reżyserem teatralnym i dramaturgiem, do niedawna mieszkającym i pracującym w Madrycie. Ukończył Królewską Szkołę Sztuk Dramatycznych (RESAD) w Madrycie na wydziale Aktorstwa Teatru Ruchu oraz European Theatre Arts w Rose Bruford College w Londynie. Zadebiutował na scenie, grając Tadzia w operze Śmierć w Wenecji w Teatro Real (2014). W latach 2016–2018 był członkiem międzynarodowego zespołu Bred in the Bone Theatre Laboratory, z którym występował w Anglii, Francji i Walii. W 2018 roku założył w Madrycie kolektyw teatralny Noche de Camaleones, którego został dyrektorem artystycznym. W 2020 roku wraz z Szymonem Milasem otrzymał dofinansowanie z Narodowego Centrum Kultury na realizację serialu Instytut Lamparta. Kreatywność z udziałem m.in. Jacka Poniedziałka i Jagody Szelc. Był odpowiedzialny za dramaturgię i reżyserię spektakli: Modo Avión (2017, El Umbral de Primavera, Madryt), Sny Ruperta. Impro (2018, Teatro de las Culturas, Madryt), Awake (2018, Théâtre de Ménilmontant, Paryż), Zoo na podstawie Historii z Zoo Edwarda Albee’ego (2019, Nueve Norte Teatro, Madryt), Estancias (doświadczenie wirtualne na platformie Zoom, 2020), Sny Ruperta (2021, sala exlímite, Madryt), Random Man (2023, El Umbral de Primavera, Madryt) oraz Wolelibyśmy nie grać Bartlebiego (2024, El Umbral de Primavera, Madryt). W 2022 roku pracował jako drugi reżyser Lecha Majewskiego przy projekcie videoartów inspirowanych malarstwem Jacka Malczewskiego dla Muzeum Narodowego w Poznaniu. Filmowa wersja projektu została zakwalifikowana do Konkursu Głównego Camerimage 2025. W 2025 roku, wraz z Carlosem Tuñónem, został laureatem konkursu na czytanie performatywne na festiwalu Teatr na Faktach , organizowanym przez Instytut Grotowskiego, i w ramach nagrody będzie realizował we Wrocławiu spektakl 7 pudełek . W tym samym roku jego projekt Hermes wygrał na nabór na spektakle w Komunie Warszawa.

„Twój Teatr. Teatr Dorosłych” działa od 2011 roku w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w Praszce, bawiąc i wzruszając wierną praszkowską publiczność. Twój Teatr. Teatr Dorosłych to niemalże rodzinna atmosfera wspólnych spotkań, gotowość do nowych, coraz to śmielszych wyzwań artystycznych. Występuje na scenie domu kultury, jak również na gościnnych występach, przeglądach i konkursach. Mimo że ważne są uznania i osiągnięcia, od początku po dziś i jeszcze dłużej, najważniejsza jest radość po obu stronach sceny.

Szymon K. Szczęch – gościu po białostockich lalkach, z ambicjami reżyserskimi; lubi eksperymentować z formą i sensem; dużo gada, chociaż dobrze słucha; to artysta poszukujący, rozumiejący proces i potrafiący wczuć się w „tu i teraz”; fan nietuzinkowych rozwiązań i konsekwentnie dążący do celu twórca.

Teatr „W siódmym niebie” przygotowuje swoje przedstawienia w ramach koła teatralnego, działającego w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli. Zaczął on działać we wrześniu 2023 roku i jest kolejnym zespołem złożonym z uczniów tej szkoły. Grupy teatralne w I LO pracują nad swoimi przedstawieniami i prezentują je w Zduńskiej Woli od 2011 roku.

Teatr „Scena Główna Handlowa” to teatr studencki działający przy Szkole Głównej Handlowej w Warszawie został założony w 2008 roku. Od początku swojej działalności prowadzony jest pod okiem Jerzego Łazewskiego.

Siema! Jestem Ada Dras i będę miała przyjemność poprowadzić dla Was warsztaty ruchowo-choreograficzne – także koniecznie zabierzcie wygodne ubrania i coś do notowania! Na co dzień uprawiam flaneryzm (czyli świadome błądzenie, eksplorowanie miejskich przestrzeni bez konkretnego celu) i funkcjonuję na dwóch kierunkach studiów w dwóch różnych miastach, co czyni mnie ekspertką od braku gwarancji miejsca siedzącego.

Teatr „Yeta” powstał w 2011 roku. Mottem jego działalności jest zdanie ze „Scenariusza dla trzech aktorów” Bogusława Schaeffera: „Bezmyślna sztuka, to kres sztuki!”. Nazwa zespołu wyłoniła się po kliknięciu w link „Losuj artykuł” na Wikipedii. Yeta pochodzi z argentyńskiego slangu lunfardo, którym posługują się „tangueros” – osoby zawodowo zajmujące się tangiem. Yeta oznacza… czynność przynoszącą pecha. Pierwszy skład osobowy wyłonił się z zajęć warsztatowych, prowadzonych dla adeptów off-owej Grupy Teatralnej „Dziewięćsił” (działającej w Łodzi w latach 1987-2012) przez – związanego z nią od 1991 roku, recytatora, aktora i reżysera, od 2006 roku instruktora dramy – Adama Wrzesińskiego. Yeta jest teatrem literackim, opiera swoje poszukiwania artystyczne o ciekawe teksty dramaturgiczne, przede wszystkim młodych polskich autorów, ale w swej pracy sięga również po „znanych i uznanych” dramaturgów i literatów. W pracy warsztatowej główny nacisk kładziemy na proces kreowania postaci przez aktora i wpisanie tejże postaci we wspólnie budowane dzieło sceniczne.

Teatr „Forma” powstał w 2020 roku. To był trudny początek, bo czas pandemii. Przez jakiś czas spotykaliśmy się w prywatnych mieszkaniach, a praca nad pierwszą premierą trwała z przerwami dwa lata. W pierwszym składzie było pięć osób. Obecnie drugi rok pracujemy w stałym ośmioosobowym składzie. Zespół z czasem młodnieje. Zaczynaliśmy od średniej ok. 50 lat, a w tej chwili oscylujemy w okolicach 40 – najmłodszy aktor ma 24 lata. Przez pięć lat nie zmieniło się jedno: pracujemy na dobrych, ambitnych, często, jak mówią nasi aktorzy, trudnych i wymagających tekstach. A poza tym staramy się rozwijać. Nazwa teatru powstała, kiedy realizowaliśmy nasze pierwsze przedstawienie. Był to „Ubu król”. Pojawiały się tam ogromne maski. W kolejnych spektaklach odeszliśmy od lalek, ale formy używamy nadal bardzo chętnie.

Kamil Żebrowski – od 11 lat związany z WTOOPĄ. Z roku na rok coraz silniej! Ukończył w tym roku krakowską Akademię Sztuk Teatralnych. Tańczy hip-hop. Uczy się ekonomii w autorskiej grze RPG jego przyjaciela, bo jest nerdem i lubi grać w RPG, gdzie opowiada się wspólnie historyjki i rzuca kośćmi.

Uczestnicząc w wielu przeglądach, festiwalach oraz konkursach, dojrzewaliśmy. Niektóre rzeczy nas zachwycały, a inne znów niekiedy doprowadzały do szału. Doszliśmy w pewnym momencie do wniosku, a było to w 2011 roku, że chcemy zorganizować nasze własne spotkania teatrów amatorskich, w których wszystko będzie idealne! I tak właśnie w 2013 roku powstała WTOOPA!

WTOOPA nie ma formuły konkursowej, co bardzo mocno pragniemy podkreślić, bowiem głównym celem tej imprezy ma być rozwijanie u młodych ludzi ich pasji, jaką jest teatr. Służyć temu mają liczne warsztaty teatralne, prezentacje spektakli, a także wspólne szczere dyskusje. Aby to osiągnąć, istotny jest udział zaproszonych zespołów w całej WTOOPIE, a nie jedynie w dniu prezentacji spektaklu.