Z radością otwieramy oficjalnie XXVI Ogólnopolskie Spotkania Teatralne WTOOPA – Zduńska Wola 2025!

• 3359 lat mają wszyscy uczestnicy
• 3240 minut warsztatów
• 1962 kilometry przejechały zespoły, żeby dotrzeć na WTOOPĘ
• 530 minut spektakli
• 176 zaangażowanych osób
• 108 uczestników warsztatów
• 90 nowych uczestników
• 89 różnych imion
• 59 lat ma najstarszy uczestnik
• 36 wegetarian
• 21,95 lat wynosi średnia wieku uczestnika
• 18,6 lat wynosi średnia wieku uczestnika warsztatów
• 13 lat ma najmłodszy uczestnik
• 12 zespołów teatralnych
• 11 placówek
• 10 spektakli
• 8 ośrodków
• 7 Wiktorii
• 6 prowadzących warsztaty
• 6 warsztatów teatralnych
• 6 województw
• 5 Jakubów i Mateuszów
• 3 nowe imiona (Jaśmina, Jeff, Lija)
• 1 gość specjalny
• 1 cel przyświeca nam wszystkim
  

Do rozpoczęcia tegorocznej zduńskowolskiej edycji WTOOPY zostały 24 godziny!

• o śpiworach i ręcznikach!
• na warsztaty Agnieszki: o naładowanym telefonie (serio!), czymś do pisania, spontanicznie kupionej kartce i znaczku (dobrze czytasz!), ulubionym fragmencie wiersza, literatury lub dłuższego cytatu,
• na warsztaty Kamila: przygotuj utwór do pracy nad nim – wybierz to, co Ci w duszy gra – monolog, wiersz, prozę, dialog, piosenkę. I naucz się tego tekstu na pamięć!
  

Teatr „Face To Face” działa od blisko dwudziestu lat w Powiatowym Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji w Zduńskiej Woli, skupiając młodzież ze szkół ponadpodstawowych. Każdego roku grupa bierze udział w ogólnopolskich festiwalach i przeglądach teatralnych, zdobywając różne nagrody zespołowe i indywidualne, ale przede wszystkim rozwijając aktorskie umiejętności w trakcie rozmaitych warsztatów teatralnych. Młodzież dzieli się swoją pasją, energią i empatią nie tylko na scenie. Po prostu kochamy to, co robimy!

Teatr Ruchu i Maski „Maszkaron” – zespół teatralny działający przy Pałacu Młodzieży – Pomorskim Centrum Edukacji w Szczecinie. Jak jego nazwa wskazuje, specjalizuje się w teatrze formy, w którym maska jest integralną częścią aktora, a plastyczne ciało metaforycznym nośnikiem stanów emocjonalnych. Większość członków zespołu pracuje ze sobą od dwóch lat, eksplorując nowe płaszczyzny opowiadania historii nie tylko przez słowa, ale również plastykę ruchu, taniec czy pantomimę.

Żywot Paschalisa powstał na podstawie fragmentów powieści Olgi Tokarczuk Dom dzienny, dom nocny. Przez tytułową postać zagłębiamy się w problem nieodpowiedniości ciała do duszy jego właściciela. Johann, nazwany w zakonie Paschalisem, od małego czuł, że coś jest z nim nie tak – że jego gesty nie są takie, jakimi chciałby się posługiwać, że jego fizyczność jest mu obca i niemiła i że najlepiej gdyby był jedną z postaci uwielbianych przez niego obrazów, przedstawiających święte i pobożne kobiety. Jednak jak przeobrazić się, żyjąc w męskim klasztorze, w którym jeden z zakonników pożąda jego cielesności? Do kogo się modlić, prosząc o metamorfozę czy wręcz cud?

OLEK GAŁĄZKA – absolwent Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Współpracowałem (bądź wciąż to robię) jako aktor gościnny z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Operą Krakowską czy Teatrem im. Jana Kochanowskiego w Opolu.

Warsztaty: Zaufanie i szacunek na scenie

Cenię sobie zaufanie i szacunek wobec partnera scenicznego. W związku z tym na warsztatach chciałbym poświecić tym kwestiom uwagę, ale i zaoferować Wam wiele różnych innych ćwiczeń aktorskich oraz położyć nacisk na pracę nad sceną dwójkową. Będzie fajnie i śmieszne. I w ogóle to do zobaczenia!

A osobą, dzięki której WTOOPA zawitała do Zduńskiej Woli, jest nie kto inny jak Zbyszek Rudecki, który teatrem offowym zajmuje się od 19 lat. Tylko lub aż. W Zduńskiej Woli prowadzi dwa teatry: „Fundamentum” i „Face To Face”, wykreślając ze słownika młodych ludzi stwierdzenie – NIE DA SIĘ. Z wykształcenia teolog – studia ukończone na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, oraz historyk, posiadający również fakultet z wychowania do życia w rodzinie – studia ukończone na Uniwersytecie Łódzkim. Teatralny teoretyk i praktyk. Współpracował m.in. z Muzeum Historii Żydów Polskich „Polin” w Warszawie, Centrum Rozwoju „Ajanta” w Toruniu, a także z Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w Sieradzu. Posiada certyfikaty ukończenia kursów teatralnych, m.in. Akademii Kultury i Sztuki w Warszawie, Stowarzyszenia Teatru „Wiczy” w Toruniu, Teatru „Pinokio” w Łodzi, praktycznego zastosowania elementów techniki Michaiła Czechowa we wrocławskim „Cloud Theater” i ostatnio w łódzkiej Fabryce Sztuki Teatru „Chorea” oraz Akademii Dojrzałego Twórcy w Teatrze Polskim w Warszawie. O sobie mówi: „Praca z młodzieżą to moja pasja i wyzwanie, bo jak wiadomo: Życie to jest teatr… maski coraz inne, coraz mylne się nakłada; wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra przy otwartych i zamkniętych drzwiach”.

Teatr „DeeL” powstał w łódzkim Domu Literatury w 2019 roku. Mottem jego działalności jest zdanie z Tanga Sławomira Mrożka: „Jeżeli sami nie nadamy rzeczom jakiegoś charakteru, utoniemy w tej nijakości”. Nazwa zespołu dobrze oddaje ducha jego działań i poszukiwań teatralnych. Jest wieloznaczna, niejednoznaczna i nieokreślona. W zależności od potrzeb może ulegać modyfikacjom i twórczym zniekształceniom, wnoszącym do jej brzmienia nową jakość. Tak też jest z potencjałem twórczym zespołu Teatru „DeeL”. Jest to teatr literacki. Opiera swoje poszukiwania artystyczne o ciekawe, często nieoczywiste teksty dramaturgiczne. W pracy warsztatowej główny nacisk kładzie natomiast na proces kreowania postaci przez aktora i wpisanie tejże postaci we wspólnie tworzone dzieło sceniczne. Podstawą rozwoju zespołu aktorskiego jest postawienie na pierwszym miejscu rozwoju osobistego aktora, następnie integracja grupy i budowanie zespołowego zaufania oraz współpracy – zarówno na scenie, jak i poza nią. Efekt w postaci spektaklu jest satysfakcjonującym, choć niekoniecznym dopełnieniem tego procesu.

Anna nie miała łatwego życia. Od najmłodszych lat przytrafiały się jej zdarzenia smutne, bolesne, tajemnicze, które coraz bardziej komplikowały jej myśli oraz relacje ze światem. Traumatyczne fakty z biografii poskutkowały reakcją obronną jej osobowości, która uległa rozszczepieniu. Poszczególne z tych „osób” powstały po to, by chronić Annę, być jej strażnikiem, adwokatem, impresariem lub przebojowym alter ego. Ujawniły się też te fragmenty osobowości, które niosły piętno najbardziej traumatycznych zdarzeń: pięcioletniej dziewczynki, która widziała śmierć własnego ojca, i nastolatki brutalnie wykorzystanej przez konkubenta matki. Funkcjonując fizycznie nadal jako jedna osoba, Anna popadła przez to w kłopoty z prawem. Została oskarżona o kradzież, rozbój, posiadanie niebezpiecznych narzędzi. Była podejrzewana o posiadanie narkotyków. Trafiła zatem do aresztu, a stamtąd – na przesłuchanie. Jej zeznania były na tyle niespójne, że wzbudziły nieufność śledczych. Anna zostaje więc poddana ocenie psychologiczno-psychiatrycznej, którą prowadzi uznany specjalista w tej dziedzinie, dr Brown. Niestety i tym razem do Anny nie uśmiecha się szczęście. Dr Brown jest nie tyle lekarzem, co naukowcem. Czy dr Brown dochowa zasad rzetelności naukowej i etyki lekarskiej? Czy Anna Johnson otrzyma wymagane wsparcie? Jak zakończy się wątek śledztwa w jej sprawie, prowadzonego w konserwatywnym i surowym stanie Teksas? Czy osobowość Anny zdoła się ponownie skleić w jedność? Odpowiedzi szukaj w finale spektaklu, inspirowanego historią Billy’ego Milligana.

KAMIL BŁOCH – aktor (m.in. Na sygnale, Na Wspólnej, G.F. Darwin), reżyser, piosenkopisarz, twórca sztuki społecznej i teatru opartego na doświadczeniu, terapeuta i coach. Współtwórca Grupy Performatywnej Chłopaki, z którą tworzy spektakle o czułej męskości i prowadzi edukację antyprzemocową. Reżyseruje i pisze autorskie spektakle, wiele z nich w nurcie teatru ze społecznością, m.in. Teraz wiesz, jak się czuję; Chcieliśmy pogadać o męskości, ale zostaliśmy przyjaciółmi; Maszkarony; Bajdurki krakowskie; Bagaż uczuć; Starych drzew się nie przesadza; Anioły ludzkie sprawy mają. Współpracował z Fundacją Sztukarnia, Teatrem ME/ST, Teatrem Groteska w Krakowie i Otwartym Teatrem Procesowym. Facylituje procesy grupowe i twórcze, korzystając z różnorodnych narzędzi: dramy, psychologii procesu, pisania kreatywnego czy pracy z ciałem. Wierzy, że opowieść o własnych emocjach i świecie wewnętrznym to podstawa porozumienia, a czułość jest niezbędna do bezpiecznego i owocnego procesu tworzenia. Kamil oprócz tego, że poprowadzi warsztaty, będzie również Gościem Specjalnym tegorocznej zduńskowolskiej edycji naszych spotkań.

Warsztaty: Czułe reżyserowanie siebie

Czułość wobec siebie w procesie twórczym to nie słabość, lecz siła. Pozwala na głębsze zrozumienie siebie i swojej ekspresji, a także na bardziej autentyczne i poruszające występy. Dzięki niej proces twórczy staje się podróżą pełną odkryć i akceptacji, a nie walką z własnymi ograniczeniami.
Zapraszam na warsztat, podczas którego podzielę się z Tobą moimi narzędziami pracy nad rolą i czułym podejściem do procesu twórczego.
Przygotuj utwór do pracy nad nim. Wybierz to, co Ci w duszy gra – monolog, wiersz, prozę, dialog, piosenkę. Nie więcej niż około 1100 znaków lub stronę A5 dialogu lub dwie zwrotki w wypadku piosenki. Naucz się tekstu na pamięć.
W pierwszej części całą grupą popracujemy wokół budowania postaci na podstawie przygotowanego przez Ciebie tekstu. Zbadasz, jakie podejście jest Ci bliższe – od emocji, dźwięku, obrazu czy myśli? Zanurzysz się w swoje ciało jako instrument, w którym zapisane są wskazówki na temat postaci i jej przebiegu dramaturgicznego.
W drugiej części warsztatu chętne osoby lub pary przedstawią na forum przygotowany przez siebie utwór. W rozmowie z występującymi pokażę, w jaki sposób, dzięki czułemu podejściu do siebie, zweryfikować skuteczność swojego występu. Jako widzowie tych występów poćwiczymy również dawanie konstruktywnej informacji zwrotnej.

Teatr „Okazjonalny” nie działa przy konkretnym ośrodku czy instytucji. W jego skład wchodzą przedstawiciele samorządu miejskiego i powiatowego, dyrektorzy placówek, ośrodków oraz instytucji z terenu miasta Zduńska Wola i powiatu zduńskowolskiego. Próby odbywają się również w instytucjach podległych samorządowi terytorialnemu w zależności od potrzeby i charakteru przygotowywanego występu. Są to spektakle, zaduszki teatralne, wieczorki poetyckie czy oprawa artystyczna podczas prezentacji tomików wierszy i książek wydawanych przez literatów zduńskowolskiej „Topoli”, czyli Klubu Literackiego. W szeregi zespołu wchodzą miłośnicy teatru i aktorstwa, którzy czują potrzebę zrealizowania swojej pasji na scenie. Czują potencjał, nad którym pracują, aby przedstawić go mieszkańcom naszego zduńskowolskiego regionu. Nazwa – „Okazjonalny” – zapewnia wystawienie dzieła w zależności od potrzeb. I chociaż rotacyjność uczestników jest wpisana w działalność tego teatru, to zawsze spotykają się z aplauzem, uznaniem i pełną salą widzów, dla których to robią. Obecnie, z okazji obchodów 200-lecia nadania praw miejskich Zduńskiej Woli (1825), wystawiana jest sztuka Adwokat i róże Jerzego Szaniawskiego, którego imieniem nazwana jest Miejska Biblioteka Publiczna. Właśnie w ten sposób osoby piastujące wysokie stanowiska w samorządzie miejskim i powiatowym przyłączają się do jubileuszowych obchodów naszej małej zduńskowolskiej ojczyzny.

Głównym bohaterem utworu jest mecenas Wilcher, który na emeryturze zajął się hodowlą róż. Od dziesięciu lat nie pracuje w zawodzie, który przyniósł mu sławę, teraz poświęcając się nowej pasji. Wyhodował różę, którą nazwał imieniem swojej żony Doroty i za którą zdobył nagrodę. Jego miłość do ukochanej dawno już straciła blask z powodu upływu czasu, a z uczucia pozostał ideał. W ogrodzie mecenasa, podejrzewającego, że ktoś kradnie jego róże, stróże prawa urządzają zasadzkę. Rabusiowi kwiatów grozi wieloletnie więzienie. Wkrótce w domu adwokata pojawia się jego dawna klientka, obecnie dystyngowana dama, matka złodzieja, i prosi swojego dawnego obrońcę o udzielenie pomocy jej synowi. Wilcher, który dotąd bronił ludzi, którzy nie wyrządzili mu żadnej krzywdy, staje przed trudnym wyborem. Podejrzewając, iż schwytany złodziej w rzeczywistości był kochankiem jego żony, zgadza się pomóc. Powierzając obronę klienta swojemu uczniowi, godzi się jednocześnie po raz pierwszy pomagać osobie, która popełniła występek „na jego własnym podwórku”. Dla doświadczonego adwokata ma to być ostateczny egzamin. Osobisty dramat mecenasa i tajemnice innych domowników tworzą pełną niedomówień opowieść o ludzkich namiętnościach, dylematach moralnych. Bohaterowie Szaniawskiego próbują uciec przed własną słabością i odnaleźć szczęście. Spektakl ukazuje charakterystyczną dla autora filozoficzną zadumę ludzi, którzy stanęli przed skomplikowanymi życiowymi wyborami.

Grupa Teatralna „Próbownia” to zespół skupiający młodych ludzi, którzy dzielą wspólną pasję. Grupa powstała w 2011 roku i od tamtej pory działa jako sekcja Chodzieskiego Domu Kultury. Samodzielnie opracowujemy sztuki, interpretujemy gotowe teksty, a wcześniej pisaliśmy także własne scenariusze. Sami reżyserujemy, obmyślamy kostiumy, rekwizyty i charakteryzację. Często sięgamy po groteskę, wyśmiewając absurdy życia. Naszym celem jest promowanie sztuki teatralnej w lokalnym środowisku, co jednocześnie pozwala nam na realizowanie swojej pasji – bycia na scenie.

Spowiedź nieświęta jest autorskim spektaklem, napisanym na początku istnienia „Próbowni”. Kilka osób z jednego świata, ale tak naprawdę z zupełnie innych. Kiedy zamykają się za nimi drzwi ciasnego pomieszczenia (a może ktoś je zamknął?), wtedy chłopski rozum, zabobon i chłodne kalkulacje prześcigają się o znalezienie lepszego wyjścia. Jednak tak naprawdę nikt nic nie robi, a do głosu dochodzą ludzkie uprzedzenia, pogarda i niezrozumienie. Czy bohaterowie będą w stanie wznieść się ponad nie? Czy tajemnicze okoliczności, w których się znaleźli, doprowadzą ich do wspólnego celu… czy raczej do spektakularnej katastrofy?

Zespół „W siódmym niebie” przygotował swoje przedstawienie w ramach kola teatralnego działającego w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli. Zaczął działalność we wrześniu 2023 roku i jest kolejnym zespołem złożonym z uczniów tej szkoły. Grupy teatralne w I LO pracują nad swoimi przedstawieniami i prezentują je w Zduńskiej Woli od 2011 roku.

W cieniu muru to gorzka, choć niepozbawiona humoru i… nadziei na przyszłość, ocena współczesnego świata. Znajdziemy tu refleksję nad czynnikami, które kształtują nas jako jednostki. Przedstawienie porusza problemy wpływu wychowania na życie dzieci oraz trudności w komunikacji między pokoleniami. Przedstawienie zostało przygotowane na IV Konferencję Empatyczna Polska.

Teatr „Użyteczny” działa w ramach zajęć Teatr-Impro przy Ełckim Centrum Kultury. Jesteśmy grupą osób, która ma potrzebę mówić o rzeczach dla nas ważnych, które mogą i często są dla kogoś użyteczne, a czasem nawet niezbędne.

Nasz nowy spektakl to swego rodzaju eksperymentalna próba ukazania naszych teatralnych pomysłów. Historia czterech osób, które na głos wyjawiają swoje najskrytsze myśli i pragnienia w gabinecie osobliwego szkolnego psychologa.

Grupa działa przy Zespole Szkół Elektronicznych w Zduńskiej Woli. Nazwa grupy wzięła się od szkolnej piwnicy, w której odbywają się próby (łac. fundamentum). Szkolny teatr działa od kilkunastu lat i dla wielu osób stanowi swego rodzaju sposób na życie. Wchodząc na scenę, za każdym razem młodzi pasjonaci teatru odkrywają coś nowego.

WERONIKA PLUSKOTA – Siemaneczko ziomeczki, z tej strony Weronika, dla przyjaciół MinusPsa – do niedawna działająca prężnie w pionie WTOOPA Press, prowadząc dla Was nasze konto na TikToku, co zamierzam robić nadal. Od niedawna również członkini Stowarzyszenia WTOOPA, a na zduńskowolskiej edycji naszego jakże zacnego festiwalu będę miała zaszczyt poprowadzić dla was (już drugi raz 😋) warsztaty ruchowe z elementami impro. Z czystym sercem mogę obiecać, że z moich zajęć wyjdziecie spoceni i czerwoni jak buraczki, ale za to jacy szczęśliwi (że to już koniec!). Ha, ha, ha… Mam nadzieje zarazić Was dobrą energią i wprawić we WTOOPowy nastój, który towarzyszyć Wam będzie do ostatniego dnia festiwalu, a może i dłużej. Do zobaczenia!

Warsztaty: Feel it!

Będzie to przyjemne rozpoczęcie przygody z tańcem nowoczesnym, połączone z techniką improwizacji scenicznej, niezbędnej w tworzeniu niepowtarzalnych i wyjątkowych kroków, docelowo pomocnej w tworzeniu kompletnej choreografii. „Feel it” rozrusza i rozgrzeje nasze ciała, pozwalając nam wyzbyć się złych emocji wskutek przełożenia tej energii na ruch. Po gwarantowanym wybuchu endorfin odbędziemy krótką relaksację, która uspokoi nasze oddechy i oczyści myśli przed nadchodzącymi niespodziankami, których możemy spodziewać się ze strony WTOOPowej kadry.

Już czwarty raz będziemy (prawie) wszyscy mieszkać w jednym miejscu – ze względów organizacyjnych będziemy gościć w Zespole Szkół im. Marii Grzegorzewskiej, który mieści się przy ulicy Zielonej 59a. Śpimy wspólnie na sali gimnastycznej! W szkole będziemy rano wspólnie śniadać, żeby nabrać energii na wszystko, co nas czeka!

PAMIĘTAJCIE O ZABRANIU ŚPIWORÓW i RĘCZNIKÓW!!!

Teatr „Verum” istnieje od 2018 roku. Ma na swoim koncie autorskie spektakle i nie zamyka się na jedną słuszną formę teatralną. Od dawna „romansuje” z musicalem czy teatrem współczesnym. W jego skład wchodzą zarówno dorośli, jak i młodzież. Twórcy kładą duży nacisk na autorskie produkcje.

Spektakl opowiada o życiu tytułowej Królowej i jej poddanych – Szczurów. W zamku mieszkają zarówno słudzy, jak i cała rodzina królewska. Jakie są między nimi związki? Czy wszystkie są odpowiednie? Kostiumy tworzone w Krotoszyńskim Ośrodku Kultury podkreślają różnice klas społecznych, a tytułowa Królowa dźwiga ciężar szczurzych ogonów, które tak jak problemy królestwa są na nią zrzucane. Warstwa muzyczna pozwala na opowiedzenie historii nie tylko Królowej, ale i innych postaci.

AGNIESZKA KOŁODYŃSKA-IGLESIAS – menadżerka kultury, animatorka, edukatorka teatralna, producentka i psychopedagożka. Obecnie związana z Teatrem Ochoty w Warszawie. Przez ponad dekadę aktorka poznańskiego Teatru Porywacze Ciał – jednego z najciekawszych teatrów niezależnych w Polsce, znanego z ekspresyjnego języka scenicznego, intensywnej pracy z ciałem i bezkompromisowego podejścia do tematów społecznych i egzystencjalnych. Jako autorka i reżyserka zrealizowała wiele spektakli tworzonych we współpracy z grupami amatorskimi. Jej przedstawienia podejmują tematy młodych dorosłych, wolności, cielesności, relacji międzyludzkich, poszukiwania tożsamości i kondycji psychicznej. Charakteryzuje je autentyczny język, odważna i nietuzinkowa forma oraz głębokie zaangażowanie osób uczestniczących w proces twórczy. Od 2019 roku pełni funkcję Prezeski Zarządu Forum Kultury Mazowsze, działając na rzecz rozwoju animacji i edukacji kulturowej w regionie. Tworzy teatr, który słucha. Jej projekty to żywe miejsca spotkania, w których młodzi ludzie mogą działać, eksperymentować i odnajdywać własny język wyrazu. Pracuje tam, gdzie budzi się potrzeba zmiany, a prawdziwy dialog z młodymi staje się dla niej źródłem energii, inspiracji i wspólnego flow. „Wierzę w teatr, który zamiast mówić 'jak jest’, pozwala zapytać: 'a co jeśli?’. Taki, który staje się wspólnym polem doświadczenia. Najbardziej cenię autentyczność i szczerość. Dzieło nie musi być idealne, żeby było ważne. Ma być żywe i trafiać tam, gdzie coś zaczyna pulsować – irytować lub zachwycać – w emocjach, w myśleniu, w relacjach. To właśnie w tym poruszeniu zaczyna się dla mnie znaczenie. Tam odnajduję sens i źródło natchnienia”.

Warsztaty: Tymi ciałami!

Mam ogromną prośbę, żeby uczestnicy i uczestniczki dostali wiadomość z prośbą o przygotowanie:
– długopisu i kartki pocztowej ze znaczkiem,
– swojego ulubionego fragmentu wiersza, literatury lub dłuższego cytatu.
To ważne elementy spotkania.
Znasz TO uczucie… Czasem trudno to nazwać, ale ciało już wie. Myśli krążą, głos się niecierpliwi. W środku pojawia się potrzeba – żeby coś stworzyć, coś poruszyć, coś wyrazić. Zapraszam Cię/Was na spotkanie/warsztat, gdzie między innymi:
– poruszymy ciało w free flow – bez spiny, na luzie,
– nagramy afirmacje w stylu ASMR – własnym głosem i po swojemu,
– napiszemy kilka zdań w strumieniu świadomości – „bywam przymiotnikiem, bywam czasownikiem”,
– wyślemy pocztówki do siebie – z tym, co warto sobie powiedzieć.
Weź ze sobą:
– naładowany telefon (serio!),
– coś do pisania,
– spontanicznie kupioną kartkę i znaczek (dobrze czytasz!),
– możesz przyjść z kawą albo herbatą w ręku i ze swoim kocykiem.
Zero oceniania. Dużo obecności. Trochę szaleństwa. Zobaczymy, co się w nas urodzi, co się uwolni – i podzielimy się tym. Do zobaczenia!

Nieprawdopodobne, a jednak! Na tej edycji pomysłodawca WTOOPY, Michał, również nie poprowadzi warsztatów z emisji głosu! Wreszcie będzie mógł w pełni uczestniczyć we wszystkich WTOOPowych wydarzeniach. Ale i tak pozostaje JEDYNĄ osobą, która była na wszystkich bez wyjątku edycjach WTOOPY. Urodzony w 1974 roku w Krakowie. Studiował śpiew operowy na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Krakowie oraz w Mozarteum w Salzburgu. Następnie ukończył archeologię śródziemnomorską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zawodowo zajmuje się od wielu lat książkami, a i sam coś od czasu do czasu napisze. Z teatrem związany od 1989 roku. Jeden z Ojców Założycieli WTOOPY. Ma lekkiego zajoba na punkcie ładnych głosów. Zawsze możecie się do niego zwrócić z każdą sprawą, bo mimo siwiejącej brody, to chyba jak mało kto potrafi rozmawiać z młodzieżą.

MACIEJ KAMIŃSKI – Chciał, żeby napisać o nim, że „lubi teatr”. Napiszemy jednak więcej. Absolwent Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, który bardzo lubi teatr.

Warsztaty: Budowanie sceny od podstaw

Otrzymacie kilka zdań, w których w ogóle nie wiadomo, o co chodzi. Sami będziecie wymyślać okoliczności sceny i kim są dla siebie i co chcą osiągnąć w scenie postaci. A ode mnie otrzymacie pomoc i potrzebny feedback.

Praca zawodowa nie przekreśla realizacji swoich zainteresowań aktorstwem, potrzebą dzielenia się swoimi zainteresowaniami literackimi, empatią sceniczną i ambitnym podejściem do sztuki. Właśnie takich ludzi, pracujących i wygospodarowujących czas ze swojego życia zawodowego, prywatnego i rodzinnego, zrzesza teatr dorosłych, działający pod mecenatem Miejskiego Domu Kultury w Zduńskiej Woli. Pokazują oni w ten sposób, że pasja teatralna jest do zrealizowania w życiu, pod warunkiem że dobrze podzieli się 24 godziny. Próby często przedłużają się do późnych godzin wieczornych, przynosząc zaskakująco pozytywne rezultaty. „Po godzinach” skupia osoby mieszkające w Zduńskiej Woli o różnych zainteresowaniach, pracujące w różnych zawodach, mające swoje małe i dorosłe rodziny lub osoby, które nie realizują się na płaszczyźnie rodzinnej. Uczestnicy teatru pokazują, że w dorosłym życiu możemy być różni charakterologicznie, zawodowo, ideologicznie, ale wspólny teatralny mianownik powoduje zaangażowanie na scenie i jedną myśl przewodnią.

Zjednoczenie nie jest spektaklem politycznym, ani o Korei, ani o innym państwie, tylko o niemożliwości połączenia się dwóch osób. To spektakl o najsilniejszej uzależniającej substancji na świecie, o nałogu, z którym nie udaje się walczyć i nie można się z niego wyleczyć. O pragnieniu, którego nie można ugasić, a które nierzadko prowadzi do obsesji, szaleństwa, utraty poczucia własnej tożsamości. O tym, że tylko miłość nadaje sens i pełnię naszemu istnieniu. I nawet jeśli przynosi jedynie ból i cierpienie, jesteśmy gotowi dla niej żyć i umierać. Przejrzyjmy się wraz z autorem w naszej miłości. Zajrzyjmy w głąb siebie być może po to, by podążając tropem badaczy i fizjologów, odkryć burzę hormonów, fabrykę dopaminy i serotoniny, albo też po to, by odnaleźć piękno i obłęd, przed którym nie ma ucieczki. Dwie Koree – jeden naród, kobieta i mężczyzna – jedno ciało, psychika kobiety i psychika mężczyzny – jedna dusza. Jedna z bohaterek woli żyć w samotności, niż udawać szczęśliwą żonę, a zakochana w przyszłym szwagrze dziewczyna odwodzi siostrę od małżeństwa. Mieszkający obok siebie kobieta i mężczyzna czekają w domach na swoich współmałżonków, a kiedy ci wreszcie wracają, okazuje się, że łączy ich płomienny romans. To tylko kilkoro bohaterów z całego katalogu ludzkich postaci uwikłanych w niełatwe uczucia.

STOWARZYSZENIE KULTURALNO-SPORTOWE „TALENT”

Zostało założone we wrześniu 2014 roku w Zduńskiej Woli. Celem Stowarzyszenia jest wszechstronne wspieranie rozwoju dzieci i młodzieży w zakresie szeroko rozumianej kultury i sportu. Działalność Stowarzyszenia to także współpraca z krajowymi, zagranicznymi i międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami. Jest to stosunkowo młode Stowarzyszenie, ale na swoim koncie ma organizację, jak również współorganizację wielu imprez kulturalnych i sportowych. Stowarzyszenie organizuje m.in. Międzynarodowy Festiwal „Folklor Świata”, włącza się również w przygotowanie rekonstrukcji „Bitwy nad Wartą na linii Strońsko – Beleń – Zagórzyce z września 1939 roku”, a także po raz szósty współorganizuje w Zduńskiej Woli Ogólnopolskie Spotkania Teatralne WTOOPA.

POWIATOWE CENTRUM KULTURY, SPORTU I REKREACJI W ZDUŃSKIEJ WOLI

W skład PCKSiR wchodzą: Powiatowy Młodzieżowy Dom Kultury „Na Pięterku”, Powiatowy Międzyszkolny Ośrodek Sportowy oraz Szkolne Schronisko Młodzieżowe. Zapewne poznacie na WTOOPIE niezwykle przyjazną dyrektor PCKSiR – Joannę Jarosławską, która wspiera ideę naszego przedsięwzięcia od samego początku.
MIEJSKI DOM KULTURY ZDUŃSKOWOLSKIE CENTRUM INTEGRACJI RATUSZ
To właśnie tam będziecie uczęszczać na warsztaty i oglądać spektakle. Miejski Dom Kultury w Zduńskiej Woli realizuje zadania w dziedzinie upowszechniania kultury, wychowania, edukacji oraz promocji dorobku kulturalnego. Działają tam grupy taneczne, muzyczne, wokalne, teatralne, plastyczne i literackie. MDK jest animatorem wielu form działalności artystycznej, a także organizatorem licznych konkursów, wystaw i koncertów.

POWIAT ZDUŃSKOWOLSKI

To nie tylko samorząd. To także szeroki zakres działań na terenie powiatu w dziedzinach takich jak kultura, sport, edukacja, ochrona zdrowia, historia, zabytki, pomoc społeczna, pomoc niepełnosprawnym, organizacja różnego rodzaju imprez i wydarzeń, turystyka, organizacje pozarządowe, przedsiębiorczość, urząd pracy itd. Powiat obejmuje pieczą działanie PCKSiR w Zduńskiej Woli.

MIASTO ZDUŃSKA WOLA

Poza sprawami oczywistymi, swoim działaniem na terenie miasta wspiera przedsiębiorców, inwestycje, edukację, zdrowie, opiekę społeczną, wspólnoty lokalne, organizacje pozarządowe, religię, seniorów, młodzież itd. Obejmuje swoim patronatem Miejski Dom Kultury Zduńskowolskie Centrum Integracji RATUSZ.

Teatr „Panopticum” to teatr działający już 40 lat w siedzibie Młodzieżowego Domu Kultury „Pod Akacją” w Lublinie. Założycielem i głównym prowadzącym jest Mieczysław Wojtas. Grupa zrzesza młodych miłośników teatru z Lublina i okolic.

Spektakl Terapia na motywach dramatu Kamrona Klitgaarda Cheating death opowiada historię śmierci, która przybywa z wizytą do szpitala psychiatrycznego, aby zabrać ze sobą jednego z pacjentów, jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem.

Teatr „Nieoetykietkowani” – licealno-studencka, najstarsza, jedna z trzech grup artystycznych prowadzonych przez Małgorzatę Baryłę w ramach zajęć w Ognisku Pracy Pozaszkolnej nr 3 z Zabrzu. Od kilkunastu lat realizujemy cyklicznie premiery, warsztaty i festiwale, dzięki którym aktywizujemy młodzież z Zabrza i okolic. Chętnie wspieramy lokalne inicjatywy twórcze, przygotowując happeningi, organizując warsztaty dla dzieci i młodzieży oraz trasy ze spektaklami. Jesteśmy uczestnikami i finalistami kilkudziesięciu ogólnopolskich festiwali. W swojej pracy artystycznej stawiamy na rozwój. Grupa wraz z reżyserem jest zgodna, że najciekawszym, ale i najtrudniejszym etapem jest praca twórcza nad spektaklem. Bardzo często nasze poszukiwania wspierane są warsztatami ze studentami i absolwentami AST, w których chętnie uczestniczymy. To w trakcie pracy nad nowym spektaklem rozwijamy naszą kreatywność i wachlarz możliwości. Wyjazdy na festiwale i konkursy traktujemy jako dawkę inspiracji i zastrzyk energii, a samo zaproszenie jest dla nas nagrodą za ciężką pracę. Jesteśmy – jak sama nazwa wskazuje, Nieoetykietkowani – czyli niepozwalający się zamknąć w jakiekolwiek szufladki, eksperymentujący z alternatywnymi sztukami scenicznymi, poszukujący odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Staramy się, aby każda kolejna premiera była realizowana w odmiennym stylu, dając upust na scenie naszej nieposkromionej młodzieńczej kreatywności.

Spektakl o młodzieńczych marzeniach, pragnieniach, próbach realizacji kariery przez różne castingi do programów muzycznych, telewizyjnych programów, konkursów czy przedstawień show-biznesowych. Spektakl pełen energii, pięknej choreografii i zaskakujących rozwiązań plastycznych. Muzyka, słowo, światła i marzenia tworzą magię, a publiczność śpiewa z nami 🙂 Znane piosenki z musicalu, którym się inspirowaliśmy, z uwspółcześnionym groteskowym librettem autorstwa Anny Mleczko, poruszają ciągle te same marzenia młodych ludzi i choć rzeczywistość wokół się zmienia, plany pozostają i czekają na realizację. Choreografię w spektaklu zbudował Oliwer Cieślak, a za przygotowanie muzyczne odpowiada Magdalena Baron – dorośli już Nieoetykietkowani. I to jest fantastyczne, że możemy na siebie liczyć, że się rozwijamy i dzielimy swoją wiedzą w projektach kolejnych ekip Nieoetykietkowanych.

Organizatorem WTOOPY jest Stowarzyszenie WTOOPA – taka społeczność dobrych i nieco szalonych ludzi, dla których przygoda z teatrem jest czymś wyjątkowym. Współpracujemy i działamy po to, żebyście w naszych projektach uczestniczyli, czerpali garściami wiedzę, optymizm i radość. Jesteśmy jednak przede wszystkim grupą wielkich Przyjaciół, którzy – mimo różnicy wieku niekiedy nawet coś znaczącej – uwielbiają wspólnie spędzać pożytecznie czas, chociaż i nam zdarzają się chwile relaksu i całkowitego odWTOOPienia… ale to bardzo rzadko. Jesteśmy z Krakowa, Zduńskiej Woli, Torunia, Lubartowa, Lublina i Chodzieży. Jak dotąd. Jeśli ktokolwiek zechciałby do nas dołączyć – nic prostszego! Wystarczy jedynie zajrzeć na naszą stronę i najzwyczajniej w świecie przystąpić do naszego magicznego WTOOPowego świata, bo jak ktoś ładnie kiedyś powiedział: WTOOPA to styl życia albo nawet stan umysłu! Więcej możecie dowiedzieć się na stronie www.wtoopa.pl/stowarzyszenie.

PAULINA KOWALSKA – jestem doświadczoną wokalistką, nauczycielką emisji głosu oraz rehabilitantką głosu od ponad 20 lat. Od 2017 roku prowadzę Chór Otwarty, którego jestem założycielką i pomysłodawczynią. Należę do Tomasz Zień Trio oraz grupy okołogospelowej The Fentress Experience Singers. Tworzę projekt The Sensual World – Tribute to Kate Bush.

Warsztaty: Malowanie dźwiękiem

Kryje się pod tym spontaniczność, kreatywność, wyobraźnia, otwartość, relaks, wrażliwość muzyczna, wspólne śpiewanie, motoryka, ciekawość. Na koniec stworzymy opowiadanie naszymi głosami oraz zaśpiewamy Waszą ulubioną piosenkę we współbrzmiącej harmonii.

Uczestnicząc w wielu przeglądach, festiwalach oraz konkursach, dojrzewaliśmy. Niektóre rzeczy nas zachwycały, a inne znów niekiedy doprowadzały do szału. Doszliśmy w pewnym momencie do wniosku, a było to w 2011 roku, że chcemy zorganizować nasze własne spotkania teatrów amatorskich, w których wszystko będzie idealne! I tak właśnie w 2013 roku powstała WTOOPA!

WTOOPA nie ma formuły konkursowej, co bardzo mocno pragniemy podkreślić, bowiem głównym celem tej imprezy ma być rozwijanie u młodych ludzi ich pasji, jaką jest teatr. Służyć temu mają liczne warsztaty teatralne, prezentacje spektakli, a także wspólne szczere dyskusje. Aby to osiągnąć, istotny jest udział zaproszonych zespołów w całej WTOOPIE, a nie jedynie w dniu prezentacji spektaklu.

Może wyjaśnienie, po co robimy WTOOPĘ, zabrzmi nieco górnolotnie, ale będzie za to bardzo szczere. WTOOPA ma być czasem pracy i radości dla wszystkich, którzy teatr kochają i bez którego ich życie byłoby uboższe. Dlatego właśnie celowo zrezygnowaliśmy z formuły konkursowej, uważamy bowiem, że już samo obcowanie ze sceną, tekstem, rekwizytem i słowem będzie dla wszystkich uczestników WTOOPY największą nagrodą.

Ot, tyle o naszej WTOOPIE.

Tym razem wyjątkowo krótkie i konkretne odliczanie. Do XXVI edycji WTOOPY pozostało 10 dni! Poznacie zespoły i prowadzących warsztaty. Przypomnimy Wam także, o czym należy pamiętać przed przyjazdem, żebyście później nie byli zaskoczeni!

Już tradycyjnie w kwietniu WTOOPA zawita do Zduńskiej Woli!